Feeds:
Berichten
Reacties

Met de trein van 8u 35 sporen we naar Brussel. Meestal vriendelijk en gemotiveerd publiek, die al lang beslist hebben waarom ze met de trein naar Brussel gaan in plaats van in de file te gaan staan. Een deel  mensen laten we rustig verder slapen.

Dankzij de groene kleur van de franstalige metro halen we er tijdig een deel franstaligen uit die aan onze kaartjes toch geen boodschap hebben.

Opvallend blijft het feit dat mensen op de grond moeten gaan zitten omdat de trein overvol is. Een vrouw spreekt me aan over het tekort aan parkeerplaatsen aan het station van Leuven. Zij laat de bedrijfswagen staan, neemt een treinabonnement en betaalt vervolgens verkeersboetes omdat ze geen plek vindt om haar wagen te parkeren. Ze is bereid om voor die parkeerplaats te betalen, maar ze vindt er geen. Dit ga ik van dichterbij bekijken om te zien welke initiatieven zouden kunnen genomen worden.

Tussen de aardbeien, de kazen van de geiteboer, de bloemen en planten laveert het volk dat keurt en koopt. Ook de partijen zijn in groten getale present.

Onze ijsbeer heeft het niet onder de markt. Zijn pels mag dan al mooi geopend zijn aan de bovenrug, het ding blijft pokkeheet in de warme zon die de hele ochtend straalt. Geregeld laat hij zijn berekop op zijn borst hangen om wat meer lucht te krijgen en wat af te koelen; hij krijgt daarbij nog méér aandacht van de kinderen die het helemaal te gek vinden.

Deze keer zijn de groenen met de grootste ploeg op het terrein. Het is best leuk met een grote groep op te gaan in de massa. Er is maar één nadeel aan: heel wat mensen die al een kaart van Groen! gekregen hebben, krijgen er nog eentje aangeboden. Er is een ontspannen sfeer; ik ontmoet naast vele onbekenden ook oude schoolvriendinnen van mezelf en van mijn dochters.

Na uren samen, bussen in de buitenwijken van Kessel-Lo verdelen mijn man en ik onze krachten. Hij gaat naar oma en  ik naaar het wereldfeest op de Bruul in Leuven. Met het goede weer is er nog meer volk dan anders en is de dorst ook groter dan anders. De tappers zullen het geweten hebben: de schenkers van frisdranken (de fruitsappen van de Wereldwinkels beleefden een hoogdag) konden het tempo nauwelijks bijhouden, hoewel de vier schenkers alleen de glazen vulden die door weer anderen aan de vrouw of man werden gebracht. Na een tijdje werd het soms lastig de doppen van de flessen geopend te krijgen. Na een anderhalf uur werden we gelukkig door een andere ploeg afgelost.

Mijn dochter, haar man en de twee kindjes waren uit Herent naar Leuven afgezakt om mee te genieten van dit kleurrijke feest. Senne vond volop zijn gading in de speeltuin, terwijl kleine Lou het nodig vond een steentje in zijn neus te steken. De post van het Rode Kruis kwam erbij te pas om het ding er weer uit te peuteren.

Ik vond het opvallend te zien hoeveel mensen van verschillende herkomst en cultuur op het gebeuren samen waren; vroeger bleef het in sterke mate een blank feest. Nu draagt het  volkomen terecht zijn naam van wereldfeest.

Ik ben al vele jaren coöperant van Ecopower, omdat de sector van de hernieuwbare energie mij als groene heel nauw aan het hart ligt.

Vandaag is een onbegrijpelijke en onverteerbare beslissing van de Vlaamse Regering bekend gemaakt:

Ecologie investeringen die via een recht van opstal gedaan worden, krijgen retroactief geen ecologiesteun meer van de Vlaamse Regering, ondanks vroegere uitspraken en beloften.

Een bedrijf dat eigenaar is van een lap grond/gebouw en daarop bvb zonnepanelen plaatst, krijgt ecologiesteun. Een bedrijf dat via een recht van opstal dezelfde panelen installeert krijgt die steun niet. Terwijl een recht van  opstal een soort tijdelijk eigenaarschap is.

Precies de sector van de hernieuwbare energie werkt practisch uitsluitend met een recht van opstal en wordt hierdoor dodelijk geraakt. Voor de investeringen die het afgelopen jaar gebeurden staat de beslissing gelijk met oplichting, vermits de betrokken kabinetten (Moerman en Leterme) steeds beweerden dat er geen probleem was met een recht van opstal. Naar de toekomst toe staat de beslissing gelijk met het wurgen van vele hernieuwbare energie-initiatieven, terwijl Vlaanderen al hopeloos achternahinkt op het Europees peleton.

Dit is slecht bestuur en  onbetrouwbare communicatie met de betrokken actoren.

Terecht vraagt Ecopower dat de aanpassing met terugwerkende kracht meteen wordt ingetrokken en dat de uitsluiting van het recht van opstal wordt afgeschaft. Zo nodig zal Ecopower dit besluit aanvechten bij de Raad van State.

Ecopower geniet in deze mijn volle steun.

hhart4.jpghhart3qpf3.jpgFatiha Dahmani en Heidi Vanheusden zijn al jaren actief in de sector van de verpleegkundigen.  Zij hebben praktische voorstellen geformuleerd om het werk van verpleegkundigen op te waarderen(betere vergoeding van onregelmatige werkuren, hogere personeelsnormen, enz.) Die pamfletjes werden al enkele dagen aan verschillende ziekenhuizen uitgereikt aan vele belangstellenden.

Ik heb er destijds als Minister van Volksgezondheid werk van gemaakt dat de lonen van verpleegkundigen in de rust en verzorgingstehuizen omhoog werden getrokken en dat voor verpleegkundigen en verzorgenden boven de 45 jaar  de mogelijkheid geschapen werd zonder loonverlies minder uren te werken of voltijds aan de slag te blijven voor méér geld. Nu zijn er nieuwe verwachtingen en ontwikkelingen waarvan dringend werk dient gemaakt te worden.

In het licht van de verderschrijdende vergrijzing is het meer dan ooit van belang dat er voldoende mensen gemotiveerd blijven om het beroep van verplegende en verzorgende op zich te nemen.

De Groenste Show in Leuven

markt-kessel.jpg

30-mei-2007.jpg

De drie Kesselse vrouwen, Heidi, Tie en Magda, waren samen met Peter Lombaert en de onvermoeibare Johan Hamels op de woensdagmiddagmarkt. Ook Fatiha kwam  nog eens de rangen versterken. Onder een zwaar overtrokken lucht met dreigende regen was het bezoekersaantal een heel stuk lager dan vorige week. De sfeer was rustig en dominant vriendelijk. Met een aantal mensen kon er dieper op de zaken ingegaan worden. De ijsbeer blijft toch een heel goed aanspreek- en knuffelbeest waarmee gemakkelijk een brug kan gelegd worden naar omstaanders. De foto’s spreken eigenlijk wel voor zich.

Samen met Heidi nog een goed gesprek gehad met een groepje vrouwen en één enkele man die een steunpunt gevonden hebben bij de organisatie leren ondernemen waarvan Moo Laforce de drijvende kracht is. We hebben met hen bekeken wat zij dachten over onze aandachtspunten inzake armoedebestrijding. Zij deelden de mening dat de bedragen van het leefloon en andere uitkeringen zeker omhoog moesten om de toets van menswaardigheid te kunnen doorstaan.  De mensen hamerden vooral op twee punten:

de onhaalbare huurprijzen, zeker als je geen sociale woning hebt kunnen bemachtigen;

de schuldbemiddeling van het OCMW die zij als totaal intransparant beschouwen;

Ze hebben geen overzicht over wat met het ingehouden geld gebeurt; zij hebben geen zicht op de betalingen die al dan niet gedaan zijn; resultaat: telefoon afgesneden, op minimum electriciteitlevering gezet enz. Ik ga deze punten onmiddellijk aan ons OCMW raadslid Riet Van Laer doorgeven om na te gaan hoe de vork aan de steel zit en om de dienstverlening te kunnen beïnvloeden.

magda groene brunch

Een zeer gslaagde en knap georganiseerde brunch bracht meer dan 250 leden bij elkaar in Geertruihof in Leuven. Een laatste ontspannend moment bij de start van de voorlaatste campagne week. Oude bekenden, nieuwkomers, veel families met kinderen vonden elkaar bij een flinke brunch, die aan elk wat wils kon aanbieden.

meisje groene brunch

De campagne ijsbeermascotte was present en werd ook door kleine kinderen aangepast. Vera Dua was voor de gelegenheid naar Leuven afgezakt en hield een bondige speech met de boodschap dat een goede peiling een opsteker is voor het animo van de campagnevoerders maar de stemmen moeten nog verzilverd worden.

vera en johan

De twee Brabantse lijsttrekkers, Tinne Van Der Sraeten en Peter Lombaert trokken ook hun beste registers open. Peter Tom Jones kon er niet bij zijn want uitgerekend op dat moment was de arbeid van zijn vrouw Vicky volop aan de gang. U ziet Vera op de foto met de reuze wenskaart van alle aanwezigen aan Peter Tom en Vicky. Later in de namiddag wordt de kleine Marian Jones geboren daarover verneemt u zeker meer nieuws op de blog van Peter Tom.

Malek Zahi kon er niet bij zijn want hij was de hele dag in de weer in het provinciaal domein om de voetbalmatchen te organiseren van het ACV integratieproject. Voor de brunch bracht ik hem nog even een bezoek.

Door het overtrokken weer was er vrij weinig volk in het Provinciaal Domein. De contacten verliepen vlot maar waren te dun gezaaid om er langere tijd te blijven. Vandaar dat onze groep van acht zich opsplitste:

Peter Lombaert,  onze lijsttrekker, Marco Sereno, Malek Zahi, Vincent Mertens en Louis Debruyne trokken met onze ijsbeer naar de Brusselse straat. Nico Boucherie, Didi De Paris en ikzelf gingen post vatten aan de Delhaize aan de Diestse steenweg van Kessel-Lo. Ik heb zeker een aantal mensen kunnen overtuigen en heb ook genoten van de ontmoeting van  een aantal bekenden die ik al jaren niet meer gezien had. Waarvoor een campagne al niet goed is!

 Na een goed uur werden we doorgestuurd door een van de verantwoordelijken; er was een telefoontje gekomen (waarschijnlijk van een kwaaie klant)en we mochten daar niet blijven staan. Het was tien voor vier en we zijn maar opgestapt. De algemene sfeer was zeker goed.